Carnaval vieren

Gel keyfim gel, kom vreugde kom!

Die kalligrafie liet ik ingraveren op een sieraad bij mijn afstuderen aan de Pulsar Academie in 2003. De gouden hanger was van mijn vader geweest, die hem permanent droeg sinds hij een pacemaker had. Voorop in grote letters S.O.S en binnenin zijn medische gegevens, om in geval van nood zijn leven te redden. Hij was een man van ‘het goede leven’, een Bourgondiër, die naast keihard werken vooral met volle teugen genoot. Je zou kunnen zeggen dat het doorschieten daarin hem op zijn 53ste fataal werd. Wat ik ook van zijn levensstijl vond, er zat ook ‘zin’ in. Ongebreideld, nutteloos genieten en je levenslust de ruimte geven, zijn sleutels voor transformatie! 

Vreugde begint met je verlangen voelen

Verlangen wekt je altijd weer tot leven. Die pure levenslust, die als een kiem in de aarde diep begraven ligt onder verplichtingen, normen en ‘nu niet’. Zoals in de natuur, die nu ogenschijnlijk dood is, maar waar nieuw leven in de donkerte ontkiemt. Wek je levenslust, en laat vreugde je schoonwassen! Zo ervaar ik carnaval. Noem het een ‘guilty pleasure’ maar in wezen is het een collectief ritueel als een sportwedstrijd, een 80’s dansavond, een zweethutceremonie, een bachelor party, een goede- doel-challenge of een live-concert van je favoriete artiest. Dat is de beste remedie tegen 'de ziekte van Ernst', eindeloos piekeren en geen zin hebben in je werk.

Uit het gareel… om de orde te hervatten

Die dynamiek bestaat al van oudsher. In vele volksfeesten tijdens de winter werd bewust de gevestigde orde doorbroken. Men legde het werk neer, rustte en socialiseerde, verdreef de kwade demonen met vuur en lawaai en deed zich tegoed aan spijzen en drank. Uit je bol en uit je maatschappelijke rol. Feesten die een volledige omkering van de normale werkelijkheid gaven. Rituelen waarbij mens en aarde werden schoongewassen. Juist door je volledig uit te leven in een uitzinnige vreugde, kon je je weer levenslustig van je taak kwijten. Het werkte als een ventiel, alle onderdrukte levenskracht inclusief frustratie, werd in de ‘zottefeesten’ letterlijk gevierd. 

Laat je wekken in jouw levenslust!

Daar heeft de ratio niet van terug. Soms komt carnaval niet zo goed uit, of denk ik geen zin te hebben. Maar als ik één trompetje hoor, ben ik verloren. Ooit lag ik braaf in bed naast mijn vaste verkering, op de vrijdagavond van carnaval. Hij had niet zo’n zin. In de verte hoorde ik de muziek. Stilletjes sloop ik uit bed, ik wilde de stad in! De vreugde roept; onstuitbaar en niet te weerstaan. De grote trom trilt tot in mijn cellen de levensvreugde los. Dansen, springen en meezingen tot je niet meer kan. Wat ik ook heerlijk vind is de fantasie die vrij spel krijgt, van je uitdossing tot de maffe rollenspellen. Dat ik al een half uur naast mijn collega stond, maar wij elkaar gewoon niet herkend hadden. De verbroedering met (on)bekenden, boven een glaasje bier. En bovenal het lachen! Niets zo bevrijdend als dat. Dat je huilt, giert, schatert van de lach. Wat een genade als je zo'n zottefeest beleeft! 

En dan 40 dagen zuiveren

Traditioneel gebeurde dat in de tijd van Aswoensdag tot Pasen. Als de vreugde jouw gemoed schoongewassen heeft, kun je op fysiek niveau verder reinigen. Hoe herstel je de orde, zodat je verlangen kan stromen? Zorg je voor zuivering van je lichaam door zachtjes te vasten? Veertig dagen geen alcohol en suiker, of je gulzigheid qua kopen beteugelen? Je echt zuiver op jouw taak te richten in je werk? Of roept je huis S.O.S? Misschien verlangt het “ge-Marie Kondo-t” (Japanse opruimgoeroe) te worden? Maar nu eerst de teugels los, om je leven te redden ;).  Kun je straks weer vol aan de bak. Kom vreugde, kom!   

Marianne Broos | Broos' Levenskunstwerk | januari 2020 

  • Als je vrijblijvend wilt kennismaken met de bewustzijnsoefeningen doe dan de gratis dagopening.
  • In het Transformatiejaar leer je hoe je vreugde toelaat in je leven. 
  • Kijk in de shop voor de dagopening 7-daagse en de Latifa-meditatie. 
  • Abonneer je op de nieuwsbrief om alle artikelen te ontvangen.